MARIJKE IN HET ZONNETJE GEZET

Toen er 10 jaar geleden geen JTC meer dreigde te zijn, met een afnemend aantal jeugdleden, besloten Julia en ik samen de schouders eronder te zetten.

In de afgelopen 10 jaar zijn er JTC leden gekomen en gegaan. Ik zei altijd: "Zolang ik het nog leuk vind om te doen ga ik door". En leuk vond ik het! De blije kinderen, trots na goed gespeelde wedstrijden, vriendschappen die je ziet ontstaan, prestaties en ontwikkelingen-ieder op zijn of haar eigen manier! Dat was genieten! Soms voelde de Fluks kinderen ook gewoon een beetje als "mijn" kinderen.

Trots ook op het feit dat we als vereniging zo gegroeid zijn!

Soms was het ook moeilijk. Teamindelingen maken, waarbij je het voor iedereen goed wil doen, maar ook altijd rekening moet houden met de vereniging. Dat vond en vind ik lastig, je doet het nooit 100% voor iedereen goed en dat is niet leuk.

Het JTC stukje sluit ik nu af, maar ik blijf het komende jaar nog wel betrokken bij het regelen van invallers en de kleding commissie.

Ik wil jullie allemaal ontzettend bedanken voor de afgelopen 10 jaar en voor het overweldigende afscheid met hele lieve cadeaus. Veel te gek!

De JTC gaat door, in een nieuwe en verjongde samenstelling. Ik wens hun net zo'n mooie tijd toe als ik heb gehad.

Onthoud, wees een beetje lief voor ze. Het zijn allemaal vrijwilligers met de beste intenties.

Actueel